Ik weet niet of ik de enige ben, maar ik schrok er deze week een beetje van dat het alweer september is. De afgelopen maanden zijn voorbijgevlogen. Twee keer knipperen en we staan de kerstboom op te tuigen. Nu gaat de tijd voor mij sowieso snel als mijn dagen gevuld zijn met van alles en nog wat, maar soms vraag ik me ook af waar die maanden dan precies gebleven zijn. Wat heb ik eigenlijk gedaan? In mijn vorige blog schreef ik over mijn retraite en dat ik al een tijdje met ee

Anderhalve week geleden ben ik op retraite geweest. Als je mijn eerdere blogs ook hebt gelezen, weet je dat dit niet mijn eerste keer was. Voor degenen die niet helemaal weten wat een retraite is, lang verhaal kort: een retraite is een soort pauze van het dagelijkse leven om op te laden en na te denken. Even uit de drukte, de stilte in. Dit is natuurlijk wel wat kort door de bocht, want in theorie zou je dit ook prima zelf kunnen organiseren door een hutje op de hei te huren

We zijn aangekomen in het laatste kwartaal van het jaar. Zo voelt het nog niet helemaal, want ik zie nog genoeg mensen lopen in korte broek bij deze temperaturen. Maar het is echt waar: over 48 dagen beginnen we alweer aan een nieuw jaar, 2026. Voor ik je mijn beste wensen ga geven, wil ik je eerst nog even meenemen in de afgelopen maanden. Om maar met het belangrijkste te beginnen: mijn laatste scan was stabiel! De neuroloog praat in dokterstaal over een stabiel beeld, de ra

Het heeft wat langer geduurd dan normaal, maar hier is dan mijn eerste blog van dit jaar. Deze keer wil ik jullie meenemen in een...